บังเอิญได้ไปฟังเพลง เข้ากันไม่ได้ หรือ not get along well เวอร์ชั่นอังกฤษ

ด้วยทำนองที่ฟังคุ้นๆ เพราะเคยฟังเวอร์ชั่นภาษาไทยมาก่อน

ชอบเสียงคุณ mu muzu กับเสียงกีตาร์

ฟังแล้วมันอวลๆความเศร้าเล็กๆ

One day , I woke up just to realize.

That there is no more sunshine.

And no more love in the sky.

Tried and tried to let go of what was mine.

Love that I thought was so fine.

Keeps holding my heart, won't let go.


* One kiss for good bye. One touch for the last time.

Just one more chance to be in your life.

So deep , our love lies. Bring tears to my eyes,

To realize we aren't meant for each other.


You walk right into the reality.

While my heart's still wild and free.

Dreaming of love that not mine.

And now , we both chose our own lives.

Following our own Moonlight.

My heart still denies to let go.

******

ดูท่า...จะแอบอินเล็กๆนะเรา

นั่งคนเดียวอยู่ในห้อง

มองกระดาษที่ถูกทิ้งเกลื่อนกลาดอยู่ข้างหน้า

บรรจงหยิบกระดาษมาเรียงรายซ้อนกัน

ในมือถือกรรไกร

ตัดออกเป็นชิ้นเล็กๆ

บันทึกเรื่องราวสองปีที่ผ่านมา ที่เคยได้รู้จักกัน สมุดสองเล่มนั้น กลายเป็นเพียงกระดาษชิ้นเล็กๆ

ความทรงจำบางอย่าง เลือนไปพร้อมกัน

แต่บางสิ่งนั้น ยังคงอยู่

แกล้งทำลืมๆ ไม่สนใจ เพราะเคยได้ยินใครๆพูดว่า

บางอย่างหากเราตั้งใจลืม....เราจะไม่มีวันลืม

แต่ถ้าปล่อยมันไปเรื่อยๆ......สักวันคงจะลืมมันเอง

ไม่รู้เมื่อไหร่...จะถึงวันนั้น

เวลาสองปี ไม่ได้ผ่านไปเปล่าๆ อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าไม่ควรหลอกตัวเอง

ความรู้สึกดีๆเมื่อให้ไป อย่างน้อยก็อยากได้อะไรกลับมา ถึงไม่ใช่รัก อย่างน้อยมันก็ควรมีอะไรที่มากไปกว่า

คำว่าเฉยชา

ถึงเวลาหยุดเสียที

.......................

ณ โลกใบหนึ่ง

ชาวประมงทุกคนมีความเชื่อว่าพวกเขาเกิดมาพร้อมขวดแก้วที่ภายในใส่จดหมายไว้หนึ่งฉบับ ดังนั้นเมื่อเขาโตขึ้น ทุกคนต่างออกทะเลเพื่อค้นหาขวดแก้วจดหมายนั้น

แต่มันเป็นเรื่องลำบากมากเมื่อท้องทะเลที่พวกเขาออกไปนั้น เต็มไปด้วยขวดแก้วมากมายมีทั้งขวดแก้วเจียระไน ขวดแก้วธรรมดา ขวดแก้วที่ดูเก่าขวดแก้วบิ่น ขวดแก้วแตก

ขวดแก้วใบหนึ่งรอนแรมอยู่กลางทะเลเป็นเวลานาน วันหนึ่งถูกชาวประมงคนหนึ่งเก็บขึ้นมาชาวประมงใช้ความพยายามในการเปิดขวดเพราะอยากดูจดหมายนั้นว่าเป็นของเขาหรือไม่ ผ่านไประยะเวลาหนึ่งเจ้าขวดก็ใจอ่อนยอมให้ชาวประมงอ่านจดหมาย เมื่อชาวประมงอ่านจบก็พบว่านี่ไม่ใช่จดหมายของเขา

แล้วเขาจะทำอย่างไร?

หย่อนขวดลงทะเลต่อไปเพื่อให้เจ้าของที่แท้จริงมาพบ

หรือเก็บจดหมายไว้แม้ไม่ใช่ของเขาก็ตาม

ส่วนเจ้าขวดแก้วนั้นเคยรอนแรมกลางทะเลมาเป็นเวลานาน เมื่อรู้ว่าชาวประมงนั้นไม่ใช่เจ้าของ

เจ้าขวดแก้วจะทำอย่างไร?

อยู่กับชาวประมงคนนั้นต่อไป

หรือออกตามหาเจ้าของที่แท้จริงให้พบ

เรื่องนี้ไม่มีบทสรุปสุดท้าย.......

ยิ่งเขียน ยิ่งงง ยิ่งง ไปดีกว่า